İfade alma ve sorguda yasak usuller
Madde 148
(1) Şüphelinin ve sanığın beyanı özgür iradesine dayanmalıdır. Bunu engelleyici nitelikte kötü davranma, işkence, ilâç verme, yorma, aldatma, cebir veya tehditte bulunma, bazı araçları kullanma gibi bedensel veya ruhsal müdahaleler yapılamaz.
(2) Kanuna aykırı bir yarar vaat edilemez.
(3) Yasak usullerle elde edilen ifadeler rıza ile verilmiş olsa da delil olarak değerlendirilemez.
(4) Müdafi hazır bulunmaksızın kollukça alınan ifade, hâkim veya mahkeme huzurunda şüpheli veya sanık tarafından doğrulanmadıkça hükme esas alınamaz.
(5) Şüphelinin aynı olayla ilgili olarak yeniden ifadesinin alınması ihtiyacı ortaya çıktığında, bu işlem ancak Cumhuriyet savcısı tarafından yapılabilir.
Bu sayfadaki metin, Cumhurbaşkanlığı Mevzuat Bilgi Sistemi’nde yayımlanan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun konsolide metnine göre hazırlanmıştır (son işlenen değişiklik: 8/8/2026 tarihli ve 7593 sayılı Kanun). Mevzuat sık değişebileceğinden resmî ve güncel metin için mevzuat.gov.tr esas alınmalıdır.
Resmî Metin — 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu
Kanunun güncel ve resmî metnine T.C. Cumhurbaşkanlığı Mevzuat Bilgi Sistemi üzerinden ulaşabilirsiniz.
5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nu Görüntüle → Kaynak: mevzuat.gov.tr — T.C. Cumhurbaşkanlığı Mevzuat Bilgi Sistemi← Ceza Muhakemesi Kanunu madde dizini · Ceza Muhakemesi Kanunu tam metin · Ceza Hukuku
Bu sayfa genel bilgilendirme amaçlıdır; somut bir dosya için hukuki görüş veya danışmanlık yerine geçmez.